We've updated our Terms of Use. You can review the changes here.

The Great Fandango

by Dustbowl

supported by
BoneWalker thumbnail
BoneWalker DUSTBOWL walks the road that the great EARTHBOUND opened, in their very special way! A really great band with EXCELLENT discography! The Great Fandago is a masterpiece! Mother Earth Music is here - ENJOY! Favorite track: Don't Let the Fascists Drag you Down.
Bucky thumbnail
Bucky Dustbowl have blown my mind with a swirling set of soulful country rock. What do you call Americana in Greece? Greciana? Ya, this is groovy, poppy, and honest heavy folk that will hook you from the get go with its infectious bite.
  • Streaming + Download

    Includes unlimited streaming via the free Bandcamp app, plus high-quality download in MP3, FLAC and more.
    Purchasable with gift card

      €5 EUR  or more


  • Full Digital Discography

    Get all 6 Dustbowl releases available on Bandcamp and save 50%.

    Includes unlimited streaming via the free Bandcamp app, plus high-quality downloads of Here Comes Warren Oates (Single), The Story of Mr. Dandy Gasoline, The Great Fandango, Black River’s Chest (The Burden Revisited) / Flamin' Rose (Single), Suicide Avenue / Winter's Almost Gone (Single), and Goin' Down. , and , .

    Purchasable with gift card

      €8 EUR or more (50% OFF)


  • Vinyl Edition 12''
    Record/Vinyl + Digital Album

    Dustbowl built their own flavor of Americana & Alt. Country-Rock: “Mother – Earth Rock” as they called their new “Great Fandango” album.
    “The Great Fandango” is the new Dustbowl’s album (May 2016). The band tried to made the watertight case for their music as an art form in itself. At a time when all local undeground music was stringently manufactured, these guitar-driven melodies and those Americana-produced whorls of sound proved that untried ground was not only the most fertile stuff, but also the most viable. It defined the past and - for good and ill - gave Dustbowl all its airs and graces.
    “The Great Fandango” soulful music resides not just in its compositional forms and instrumental invention, but in the elaborate vocal harmonies and lyrics that imbue these sad songs with an almost heartbreaking grandeur…it’s their “Mother – Earth Rock” legacy!

    Includes unlimited streaming of The Great Fandango via the free Bandcamp app, plus high-quality download in MP3, FLAC and more.

    Sold Out

  • Stardust Train T-Shirt
    T-Shirt/Apparel + Digital Album

    Dustbowl's 10 Years Anniversary t-shirt.

    Includes unlimited streaming of The Great Fandango via the free Bandcamp app, plus high-quality download in MP3, FLAC and more.

    Sold Out

Linger On 05:29
Linger On Up and down I came my dear With a swallow on my chest I can recall many a fine day You have held me in your breast I had gathered up the splinters Though you and I both know There is no other mountain Ain’t no heavy skies in row Linger on, shine on We ain't gonna go down the drain Linger on, shine on We ain't gonna roll back down again You are pale, torn and shattered When the moon is half way down But fancy, sweet and gentle When the dawn comes around I have loved you for you’re Jesus’ child And I hate you just the same When storms raged beneath the stars Struggling with virtue’s humble aim Linger on, shine on Into the fire and cold rain Linger on, shine on We’ll never be the same again
Sweet Flowers and Vine I wrote a letter in the sand Just to watch it fade away ‘Cause you are but a sad angel When colours change to grey And everybody knows I’ve paid My debt to a reflection And I’m comin’ down again With the best of intentions And the shadow of your reach Feels like sweet flowers and vine I’ll turn my head against the skies With gentle tears and bitter wine I’m ready to betray you now Justifying my love to you But I will give you everything Before the morning dew And the kerosene dreams They blossom and decline And I’m comin’ down again Goin’ further down the line
The Great Fandango I see my lady as she sways Mother earth’s precious daughter She sings high skies in a plaint And dancing ripples on holy water Mortality is in our hearts And a strange sadness is coming You had come but gone forever While gloomy dusk was rising Lord knows how much I’ve loved you Deviant child of mother earth Since the night of the great fandango When muddy trails gave you birth I know they'll never catch us In this dark and dull night We are in the lap of god now ‘Till sweet early morning light And I kept this old address Of someone that I knew But the homeward wind waves Carrying my ruins back to you
Don’t Let the Fascists Drag You Down I came down to this junction I saw a pale light at the lane And the men at the paper box pray To Saint- Peter under a ceiling of rain I saw a ghost from December ‘44 And a blackbird flew over its shoulder As it was risin’ from the wrecks I saw Judas and a cross-eyed soldier I know times are hard to get around So don’t let the bad men drag you down I love the softness in your hands And I’m happy just to see you smile Ain’t got no steady gun to hold Just a second of justice to walk a mile I know times are hard to get around So don’t let the bad men drag you down I know times are hard to get around So don’t let the fascists drag you down
Bread and Soil I woke up from a pearly slumber Just to see the wild skies fall I heard the sound of a feast And you were there, chancin’ ‘em all Bread made of dust and dark soil It’s all I can give you, for we shall go on Bread made of rust and dark soil The blackbird’s back but the summer’s a-long gone I should rest by the well And wash the sand off my face Then you gave me fresh water Salvation, shelter and embrace I saw the minstrel and the crowd Sitting down numb, soaked by the storm Then I slowly closed my eyes Inside your arms you kept me warm
The Gracious Exile Ain't it strange? I’d like to carry on And follow you down Like a crazy swan I’m staggering My gracious angel You sent me down below In a tender fable Do you wonder where did all the faith go? At the grievous gates of mercy Faith is a-rollin’ down slow I came a long way ‘cause you dwell in my blood I found you standing there, looking fancy in the flood In my gracious exile There’s no virtue or weakness Just a crazy circus With no witness Do you wonder where did all the faith go? At the grievous gates of mercy Faith is a-rollin’ down slow I came a long a long way ‘cause you dwell in my blood Everybody’s gone but me and your god
Strain of Care I’m leaning by my window, I see a black cloud’s a-comin’ down As brother Cain flies away on black wings And I shed a tear ‘cause I never saw no morning But I felt every little change that time brings I greet you from the side of despair I greet you beneath the strain of care I’ll steal any promise and I’ll bury any dream And I’ll sail tonight if I got me the key of the sea And I don’t care if I miss you ‘cause I get to trade myself And the flowers you sent became chains around me Waiting half of our lives beneath the strain of care
Harvest and Remains I know you’re comin’ from the north In harvest and remains I’ll cast my words upon your hands With eyes made of rain If you let me follow you down Down by the highway I’ll unpack my things and wait Bleeding in the hallway So come along my lady We shall rest in a silent shade Forgive me not my dear Forgiveness is bound to fade You adored me ‘cause I was frail Fine like a leafstalk’s line For the grind of time’s a heavy load I’ll venture by your side
Heavy Chain Ball I left a stale wedding cake on the table I’m on the go with no clear direction And I have adored every bad villain And every little piece of confrontation And I used to love my apartment’s view While waiting for something I didn’t know Did I ever love you or did I ever hate you? While being up above and down below I ain’t got no key For this heavy chain ball thing Into the void I’m tumblin’ down I ain’t got no key For this heavy chain ball thing I got no future in this town And I remember all the backstreet songs I swore by the sad and the restless ones I’ve been here a million years or more Time’s running slow down in the slum
Lay Me Down Easy Meet me up on the mountain Where ground gently unfolds I stole some coins from a fountain I ain’t got nothing but this hoard Stay awhile, the deal is fair Dark messenger of sorrow For I can see you everywhere Into the valley’s deepest hollow Lay me down, lay me down easy Follow me now and forever We’re locked in each other’s arms We can hassle ‘till September Until lament captures your charms Now I am trembling inside Under your shadow by the door So lay me down, down beside In sailin’ seas, at distant shores
The Pariahs of the Western World Over yonder goes my brother And I’m a thousand miles away from home I can’t tell if tonight’s the night For spitting our pieces out of this dome I have only tales from distant lands Where they tried to make me bleed And I feel like an alien everywhere A super unknown’s always in need Welcome to the pariahs of the western world I found the same gods of separation Masters of guilt, fear and divide Selling fear and building fences For a poor boy can’t get a rescue ride I have melted in a hobo jungle And I have drowned in the deep blue sea I kept a rusty spoon and a cold embrace When silence is howlin’ under my knee I see no borders for the refugees For those who sunk in the highway storm I see a lightnin’ at the frontiers Ain’t got no blanket to keep me warm
The Boat I took my bag and I sat on the ledge I changed my name and I’m not the same I’m waiting, money in my hands I’m on the road again back on the street I’m gonna sail the darkened sea I saw my man is waiting for me I lost my wife I lost my soul I only have my woollen coat Take my hand put me down on the boat We have no time we only have our faith We must stand together, I’m starting to shake A man with a big hat trying to push me away I know that river is gonna be my jail We are going down, down at the killing noise We have no time we have no choice I hear the voice of my lord I’m praying to bring me home My hands are tied my shoes are gone I can’t forget the blood of war There’s a gun at my back, they drive me to the door Hey you big strong men, I hate you all but I’m still here I’m sinking down, I’ll see you all in hell!


Album Reviews:

# Ripple Music & Bucky Brown ( Nevada U.S.A.).
Dustbowl have blown my mind with a swirling set of soulful country rock. What do you call Americana in Greece? Greciana? Ya, this is groovy, poppy, and honest heavy folk that will hook you from the get go with its infectious bite.
This one was released a couple years ago, but I only just recently discovered it....Dustbowl blew my mind...Outlaw Americana/Alternative Country type sound, big on soul and tight on groove. Steel guitar always has a way to my heart when done in a haunting tone"

# Decade’s Top Great Albums / Κωνσταντίνος Πάσχος (sinradio.gr)
Dustbowl - The Great Fandango
Οι καλύτεροι ελληνικοί δίσκοι της δεκαετίας! Οι καλύτεροι ελληνικοί δίσκοι της δεκαετίας!Από τους μουσικούς απολογισμούς της δεκαετίας δεν θα μπορούσε να λείπει η greek version των top αγαπημένων μας άλμπουμ.

# Best Albums of the decade 2010-20 / Panos Kounel (Avopolis)
Dustbowl - The Great Fandango

# Mix Grill - Δημήτρης Καμπούρης
Best Albums of 2016 / The Great Fandango Ανασκόπηση 2016: Ελληνικοί Δίσκοι
"Ωραία κι ουσιαστική americana, που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τις ξένες, αντίστοιχες δουλειές. Το “The Great Fandango” δείχνει μια μπάντα, με ολοκληρωμένη αισθητική και στόχευση. Ανεξάρτητα όμως από το είδος που υπηρετούν οι Dustbowl, οι μελωδίες είναι αυτές που ξεχωρίζουν σε αυτό το 3ο δισκογραφικό βήμα τους. Κι η παραγωγή, που είναι από τις καλύτερες που ακούσαμε από ελληνική μπάντα το 2016. Χωρίς ίχνος ελιτισμού ή hipsterισμού, το “The Great Fandango”, αποτελεί μια όαση μουσικής, ψυχικής κατάθεσης, ανεξαρτήτως μουσικής ή εμπορικής κατεύθυνσης. Μουσική βγαλμένη από άλλες, πιο ρομαντικές εποχές, που προσφέρεται απλόχερα από τους δημιουργούς στον απλό ακροατή, χωρίς περιττές φανφάρες και φιοριτούρες".

# Φώντας Τρούσας / Δισκορυχείον / Vinylmine & Lifo
«Οι Dustbowl στη σκηνή από το 2006 –άρα έκλεισαν/κλείνουν δεκαετία–, οι Dustbowl είναι ίσως το πιο πιστό, το πιο ταγμένο ελληνικό americana συγκρότημα που μπορείς να συναντήσεις τριγύρω. Λέω «το πιο ταγμένο», επειδή οι αναφορές τού γκρουπ είναι και καταγραμμένες και καταφανείς, ώστε να μην χρειάζεται εμείς να προσθέσουμε κάτι άλλο. Δεν είναι μόνο το γεγονός πως όλα όσα απαιτούνται ακούγονται στις μουσικές τους, είναι γιατί τα λένε και οι ίδιοι. Δεν κρύβονται – και δεν έχουν κανένα λόγο να το κάνουν… Green On Red, Dream Syndicate, Neil Young & The Crazy Horse, Gram Parsons, The Byrds, Grateful Dead, Townes Van Zandt, The Band, Gene Clark, Long Ryders, Flying Burrito Brothers, Gun Club, Drive By-Truckers, Velvet Underground, Television, the “paisley underground”… Τι πιο σαφές; Πάντως ακόμη και τις καλύτερες επιρροές να έχει κάποιος δεν σημαίνει πως, αυτομάτως, θα μπορέσει να γράψει καλά δικά του τραγούδια. Χρειάζεται και κάτι άλλο, κάτι λιγότερο εύκολο και καθημερινό, που, όμως, οι Dustbowl το διαθέτουν σε περίσσεια. Το ταλέντο να μεταστοιχειώνεις ό,τι θαυμάζεις και αγαπάς σε δικά σου αυθόρμητα και, γιατί όχι, σπουδαία κομμάτια. Είναι, εν ολίγοις, αυτό που πράττει το αθηναϊκό συγκρότημα στο “The Great Fandango”, μιας και κατορθώνει να ολοκληρώσει ένα opus της americana που θα έκανε πολλούς να τα χάσουν. Και τούτο, γιατί το άλμπουμ έχει τέλεια οργανική ενότητα, με τα τραγούδια να είναι το ένα καλύτερο από το άλλο, παρασύροντάς σε συν τω χρόνω. Στην αρχή ξαφνιάζεσαι. Είναι ο ήχος, βασικά, που είναι τόσο… Band, τόσο Crazy Horse, τόσο… όλα αυτά που προαναφέρθηκαν. Όμως καθώς κυλάει η εγγραφή αρχίζεις να αντιλαμβάνεσαι τι είναι εκείνο ακριβώς που κάνει το “great fandango” μοναδικό. Είναι οι άψογες και ολοκληρωμένες μελωδίες, τα ωραία στιχάκια που είναι πλημμυρισμένα από το φυσικό στοιχείο και τις αδρές γραμμές της απλής ζωής, οπωσδήποτε τα παιξίματα, που είναι άπιαστα, και πάνω απ’ όλα (κι εδώ έχουμε αυτό το «κάτι», που τα συμπεριλαμβάνει όλα) η γνώση τού κώδικα τού country-rock, της βάσης της σύγχρονης americana. Οι έξι βασικοί Dustbowl, δηλαδή ο Πάνος Μπίρμπας φωνή, ακουστικές κιθάρες, ο Νίκος Φυσάκης ηλεκτρικές, ακουστικές κιθάρες, ο Γιάννης Χουστουλάκης pedal steel, ο Μάκης Δρεμέτσικας ηλεκτρικές, ακουστικές κιθάρες, η Λυδία Γραμματικού μπάσο και ο Γιώτης Πετρέλης ντραμς συν οι guests σε φωνητικά, πιάνο/πλήκτρα και σιτάρ είναι σίγουρο πως δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους, υπογράφοντας μόνο τραγουδάρες. Είναι δύσκολο να ξεχωρίσεις κομμάτι σ’ αυτό τον δίσκο, γιατί όλα έχουν μια σειρά – επιστημονικώς βρίσκονται εκεί όπου βρίσκονται. Από την εισαγωγή και το “Linger on” οι Dustbowl σε πιάνουν από τα μούτρα, όπως λέμε, και δεν σ’ αφήνουν μέχρι το εξόδιο “Lay me down easy”. Στο ενδιάμεσο; Εκείνο το “The gracious exile” ή το “Harvest and remains”, που κοιτάνε κατάματα τα αριστουργήματα του είδους – τα τραγούδια του Danny Whitten φερ’ ειπείν (ναι, το ανατριχιαστικό “I don’t want to talk about it”) από ’κείνο το πρώτο LP των Crazy Horse. Τι άλλο να πώ?»

# Μάκης Μηλάτος / Athens Voice - The Paper
«Καθώς ο τίτλος του δίσκου μού φέρνει στο μυαλό το «Whiter Shade of Pale» των Procol Harum και το εξώφυλλό του με ταξιδεύει στο παρελθόν, η μηχανή του χρόνου παίρνει μπροστά κι ένα υπέροχο ταξίδι αρχίζει. Καθώς το άλμπουμ κυλάει χωρίς κομπιάσματα και αγκομαχητά, διασχίζουμε αμερικάνικα βουνά και πεδιάδες, βλέπω γενειοφόρους ξυλοκόπους, αλλά και τον Ιησού/χαρτοπαίχτη του εξωφύλλου με τη θαυμάσια χωρίστρα και το κομψό ντύσιμο. Πηγαίνουμε σε μέρη που έζησε ο Neil Young, οι C,S&N, o Townes Van Zandt, o Johnny Cash, οι Simon & Garfunkel, η pedal steel χρωματίζει τις εικόνες και το ψυχεδελικό 8λεπτο φινάλε με το «Lay Me Down Easy» ολοκληρώνει το road trip με τον καλύτερο τρόπο».

# Μιχάλης Παπαμακάριος / toperiodiko.gr
«DUSTBOWL: The Great Fandango
Το ροκ της Μητέρας γης….
Πάντα μου έκαναν εντύπωση οι μουσικοί και τα συγκροτήματα που δουλεύουν με το μη οικείο, αυτό που ακόμη και ο εγχώριος ροκ ή μη ακροατής δεν έχει σημαντική επαφή. Δείχνει ανθρώπους με βαθιά πεποίθηση σε αυτό που κάνουν και αντίστοιχη αυτοπεποίθηση. Αλλιώς δεν μπορείς να την παλέψεις σε αυτό το περιβάλλον που λέγεται ελληνική μουσική πραγματικότητα… Οι Dustbowl αποτελούν τον ορισμό μιας τέτοιας μπάντας. Έχουν επιλέξει να υπηρετήσουν ένα ήχο που ακόμη και πολλούς ροκ ακροατές μπορεί να μην τους αγγίξει εύκολα. Πώς να το κάνουμε υπάρχει και σε αυτό το κοινό μέινστρημ και μη…. Για όσους βέβαια αγαπάνε μπάντες σαν τους Calexico, Friends of Dean Martinez, 16 Horsepower και για τους παλιότερους, όσοι κολλήσαμε εκεί στα 80’ς με Green on Red, Long Ryders, Dream Syndicate και όλη την Americana ψυχεδελική σκηνή και με τους Neil Young & The Crazy Horse και τους The Byrds λόγου χάρη, να είναι σίγουροι ότι με το Great Fandango θα βουτήξουν πάλι βαθιά σε αυτά τα νερά…. και τα νερά των Dustbowl είναι λυτρωτικά!
Το The Great Fandango είναι great όπως και να το κάνουμε. Υπάρχουν στιγμές που απορείς πως μια παρέα Ελλήνων μπορούν και χειρίζονται τόσο άνετα και δημιουργικά αυτό τον ήχο. Το Linger on, που σε βάζει στο σύμπαν του The Great Fandango, σου θέτει εξαρχής τα υψηλά επίπεδα του άλμπουμ. Εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα κομμάτι ισχυρής, μελωδικά αφηγηματικής, δομής που σου αποτυπώνεται. Το ομώνυμο σε στέλνει για ένα ταξίδι στο μεγάλο δρόμο της αναζήτησης και της ελευθερίας. Το Don’t let the fascists drag you down υπενθυμίζει το πώς μπορεί μια μπάντα να στέκεται απέναντι στα μεγάλα πολιτικά προβλήματα του καιρού της. To Bread and soil σε καταλαμβάνει με τη δύναμη του. Η ψυχεδελική εκδοχή του Lay me down easy σε οδηγεί στο φινάλε που δεν θα ήθελες να έρθει…
Έχω την εντύπωση ότι το τελευταίο διάστημα οι παραγωγές των εγχώριων συγκροτημάτων έχουν ανέβει επίπεδο. Αυτή η δουλειά όπως και προηγούμενες που έχουν ανέβει στο disc lab και αυτές που θα ακολουθήσουν δείχνουν μια άλλη κατάσταση πλέον, παρά τα προβλήματα ακόμα και οικονομικής επιβίωσης των συντελεστών τους. Φαίνεται ότι η βαθιά κρίση λειτουργεί δημιουργικά σε πάρα πολλούς και αναδεικνύει αυτούς που είχαν μάθει πάντα να στέκονται στα πόδια τους και να μη βολεύονται σε ευκολίες… Οπως δηλώνει και το ίδιο το γκρουπ: «Το “The Great Fandango” είναι η «δική» μας μουσική, είναι τo Mother Earth Rock…τίποτα περισσότερο αλλά και τίποτα λιγότερο. Θέλαμε να κάνουμε κάτι που να αφορά το τώρα και το μόνο που παραμένει αναλλοίωτο πλέον στους Dustbowl είναι η παράδοση του να κάνουμε πάντα κάτι διαφορετικό από το προηγούμενο. Αυτό είναι και το μόνο που παραμένει σταθερό στην δισκογραφική (και όχι μόνο) παρουσία μας: το ότι τίποτα δεν είναι το ίδιο». Η παραγωγή οφείλεται στο Γιάννη «John Hardy» Χουστουλάκη.»

# Mike Nikolitsis / ypogeio.gr
«Να ένας από τους πιο ενδιαφέροντες ελληνικούς δίσκους του 2016 ως τώρα: Dustbowl - The Great Fandago. Οι Αθηναίοι επιστρέφουν 7 χρόνια έπειτα από το δεύτερο studio album τους Going' Down (2009) και 8 έπειτα από το ντεμπούτο τους Troublebound And Lonesome (2008). Μία επιστροφή που συνδυάζεται με αλλαγή στα φωνητικά, οι DD Dynamite και Big George δεν είναι πια εδώ, ο αντικαταστάτης τους όμως και γνώριμος του Υπογείου Πάνος Μπίρμπας στέκεται στο ύψος των περιστάσεων, το ξεπερνάει θα μπορούσα να πω. Ο Πάνος έχει φωνάρα και το ξέραμε αυτό - η παρουσία του στους Dustbowl είναι κάτι που μοιάζει (και ακούγεται σε όλο το δίσκο) σαν μία ιδανική κατάληξη της μοίρας, η φωνή του ταιριάζει και κολλάει άψογα με τα κομμάτια, νομίζεις πως ο Μπίρμπας ήταν εκεί from day one, από τα μέσα των 00's δηλαδή, οπότε και πρωτοφτιάχτηκε η Αθηναϊκή rock'n'roll μπάντα.
Το Great Fandago είναι μία δισκάρα με 10 country/americana κομμάτια, τα σκονισμένα αχανή τοπία του Αμερικάνικου Νότου θα αρχίζουν να σχηματίζονται γύρω σου με τις πρώτες νότες του δίσκου. Αν είσαι fan του είδους, θα βάλεις το Great Fandago στο εικόνισμα της δισκοθήκης σου... Ακόμα κι αν όμως δεν είσαι από τους πιστούς ακόλουθους αυτού του Mother Earth Rock, όπως αυτοπροσδιορίζουν τον ήχο τους οι ίδιοι οι Dustbowl, θα αγαπήσεις το δίσκο ούτως ή άλλως, διότι είναι καλοδουλεμένος και καλοφτιαγμένος απ'την αρχή ως το τέλος του. Το ομώνυμο τραγούδι (The Great Fandago) είναι απλά υπέροχο, ξεχώρισα όμως και τον ύμνο Don't Let The Fascists Drag You Down, το σκαλωματικό Bread And Soil και το... αγριεμένο Strain Of Care. Όχι ότι τα υπόλοιπα πάνε πίσω...
Οι Nick Fysakis (ηλεκτρική κι ακουστική κιθάρα), ο Panos Birbas (κιθάρα), John “Hardy” Houstoulakis (pedal steel), Mike Dremetsikas (ηλεκτρική, ακουστική κιθάρα, φωνητικά), Lydia Grammatikou (μπάσο, φωνητικά) και Giotis Petrelis ‘Shoeshine Boy’ (ντραμς) το Σάββατο 7 Μαϊου θα είναι στο Ilion Plus, όπου και θα παρουσιάσουν την επίσημη κυκλοφορία του δίσκου, ο οποίος θα μας έρθει στο format του βινυλίου από την Urban Sound Records (500 αντίτυπα)».

# Μαρία Μαρκουλή / It’s My Blender
«Θα μ’ ακούσεις να μιλάω με ενθουσιασμό, θα μ’ ακούσεις να μιλάω με αγάπη, θα μ’ ακούσεις να μιλάω με πίστη γι’ αυτή την μπάντα που είναι φευγάτη σε ανοιχτούς δρόμους και συνεχίζει να πηγαίνει και σε κάθε διασταύρωση σου δίνει ένα λόγο παραπάνω να ακολουθήσεις. Για τους φίνους και εκλεκτούς Dustbowl λέω-στην διασταύρωση που πλησιάζει το καινούργιο τους άλμπουμ, The Great Fandango, κανονικός σταθμός στη διαδρομή.
Πριν σε παρασύρει η δύναμη της μουσικής και το παλλόμενο ‘americana/rock’ τους, αξίζει να προσέξεις τι σημαίνει στ΄αλήθεια ‘εμπνέομαι από τις επιρροές μου’ και πόσο δημιουργικό και ουσιαστικό μπορεί να είναι αυτό για μια μπάντα που συνεχώς εξελίσσεται προκαλώντας τον εαυτό της. Είναι βέβαια δυνατοί οι παίκτες εδώ, ευρηματικοί και ανήσυχοι μουσικοί – Nick Fysakis ηλεκτρική κι ακουστική κιθάρα, John “Hardy” Houstoulakis pedal steel, Mike Dremetsikas ηλεκτρική, ακουστική κιθάρα επίσης, Lydia Grammatikou μπάσο, Giotis Petrelis ‘Shoeshine Boy’ ντραμς και Panos Birbas κιθάρα και η φωνή της μπάντας με αυθεντικότητα σε όλους, εσωτερικούς και εξωτερικούς, ροκ τόνους.
Και έτσι οι μουσικές παίρνουν φωτιά πάνω σε καλοδουλεμένες συνθέσεις με έμπνευση και ακρίβεια ως τις πιο απαλές σκιές του ήχου, στις μελωδίες και στους ρυθμούς του Great Fandango, που πολύ καθαρά, έχουν ρίζες σε γήινες αρμονίες και περιπλάνηση, σε μια σπίθα σαν κι αυτή που άναψε το ροκενρόλ εξ’ αρχής.
“Mother Earth Rock” το λένε οι ίδιοι και αγγίζει όλα τα τραγούδια ο προσδιορισμός, είτε πλησιάζει μέσα από την folk γλύκα του Ηarvest and Remains, είτε από το ευθύβολo country-rock ύφος του Heavy Chain, ή την ταραγμένη «νηνεμία» του ίδιου του Great Fandango.
Το Let me Down Easy σκαρφαλώνει στα ύψη του όπως πολλές alt country/rock μπάντες θα ονειρεύονταν αλλά λίγες θα κατάφερναν τουλάχιστον όσο ωραία και ψυχεδελικά το ξετυλίγουν οι Aθηναίοι Dustbowl. Ενώ το Don’t Let The Fascists Drug You Down είναι τραγούδι-ύμνος για να μοιράζεται, να διαδίδεται και να στέλνει το μήνυμά του από τη μία άκρη ως την άλλη.
Μέσα σε όλο τo The Great Fandango άλλωστε, όπου κάθε κομμάτι ξεχωρίζει με τα δικά του χαρακτηριστικά, ‘ζει΄το πνεύμα της outlaw country, του punk rock και των blues όχι σαν σουβενίρ εποχής, αλλά σαν ισχυρό αντανακλαστικό στην ψυχρή, άγρια λογική της παράνοιας που ζούμε.
Για το ‘νοτιο-δυτικό’ αεράκι που συντροφεύει τους Dustbowl στη μουσική τους, έχω να πω πως είναι υπέροχο και ελπίζω ποτέ να μην τους εγκαταλείψει. Όσο για το Fandango, θα έχουμε και ένα ραντεβού κατά Δεκέμβρη μεριά, εκεί που φτιάχνουμε τις λίστες με τα καλύτερα της χρονιάς-να το θυμάστε».

# Παναγιώτης Γαβρίλης / Soundgaze.gr
«Kάποια χρόνια πριν είχα γράψει ακούγοντας την προηγούμενη μεγάλη κυκλοφορία των Dustbowl και έχοντάς τους δει φυσικά ήδη τότε κάμποσες φορές επί σκηνής, για το κοσμικό λάθος που προσγείωσε αυτή την ιδιότυπη παρέα όχι κάπου στον αμερικανικό Νότο όπου μοιάζει να ανήκει, αλλά στα μέρη μας. Το κοσμικό αυτό λάθος εκ της επαναλήψεως αποδεικνύεται ότι δεν είναι λάθος, σύμπτωση ή οτιδήποτε άλλο αναγόμενο περισσότερο στην μεταφυσική, αλλά η πραγματικότητα. Συγχρόνως είναι ευτύχημα.
Βλέπετε, από το 2006 που οι Dustbowl σχηματίστηκαν, δεν έπαψαν να μας προσφέρουν απλόχερα καλή, προσεγμένη μουσική, αλλά το κυριότερο, μουσική παιγμένη με ψυχή, με αγάπη αλλά και γνώση. Εδώ που, όπως και αλλού, για να μην είμαστε άδικοι, συχνά βλέπουμε να ανθούν οι λεγόμενοι «δήθεν», διάφοροι τυχάρπαστοι καιροσκόποι της Τέχνης, τα μέλη των Dustbowl, με όχημα το ίδιο αυτό το συγκρότημα, αποφάσισαν να κάνει το αυτονόητο, που όμως τελικά όμως μόνο αυτονόητο δεν είναι: να είναι ο εαυτός τους.
Μπορεί ο μέσος ακροατής, ακόμη και ο υποψιασμένος, να αντιδράσει στο άκουσμα ότι οι Dustbowl παίζουν στην πραγματικότητα, alt country (ή americana αν προτιμάτε, η ορολογία είναι παντελώς αδιάφορη), μπολιασμένη βέβαια με μπόλικο αμερικάνικο rock. Ξεπερασμένο ιδίωμα θα μπορούσε κανείς να πει, όμως εδώ και χρόνια πολλοί εκπρόσωποί του ανά τον κόσμο δρέπουν δάφνες (κάποιες φορές, αλλά ευτυχώς όχι πάντα αδικαιολόγητα). Ξένο προς εμάς εδώ τους περήφανους Έλληνες, θα μπορούσε να πει κάποιος άλλος, όμως ούτε αυτό θα άντεχε στην κριτική, διότι όσο ξένη είναι η country άλλο τόσο είναι και το stoner rock, το metal ή η indie pop, έτσι δεν είναι; Προσωπικά προτιμώ να διαγράψω κάθε τέτοια δεύτερη σκέψη γράφοντας το αυτονόητο, αυτό που προκύπτει αμέσως και αβίαστα από την ακρόαση και του Great Fandango, όπως και όλων των προηγουμένων ηχογραφήσεών τους: οι Dustbowl είναι πραγματικοί τεχνίτες της alt country, από αυτούς που δίνουν στο ιδίωμα νόημα, υπόσταση και λόγο ύπαρξης και το ίδιο θα συνέβαινε αν είχαν γεννηθεί όχι εδώ που ζούμε όλοι εμείς, αλλά δίπλα από οποιοδήποτε σκονισμένο αμερικάνικο highway.
Αυτό όμως που οι Dustbowl κάνουν στο Great Fandango, προς τιμήν τους, για ακόμα μία φορά ξεφεύγει από την πεπατημένη των προηγουμένων κυκλοφοριών τους. Αυτή την φορά δεν ακούμε με τόσο έντονο τρόπο την αρχετυπική, αναπόφευκτη φυσικά επιρροή του Johnny Cash, ούτε τους βλέπουμε να λοξοκοιτάνε προς τα rock’n’roll, ακόμη και garage μονοπάτια του προηγούμενου (φοβερού) Goin’ Down. Αντίθετα, τους βλέπουμε να φιλτράρουν με έναν πιο ήπιο τρόπο κάποιες από αυτές τις επιρροές, βγάζοντας πιο έντονα στην επιφάνεια άλλες όπως τον Neil Young, για παράδειγμα. Και το αποτέλεσμα για ακόμη μία φορά τους δικαιώνει. Έτσι, πλάι στα υπέροχο ομότιτλο, το οποίο μας φέρνει στο μυαλό τους Green On Red στα πιο ταξιδιάρικά τους, ακούμε τα θαυμάσια Linger On και Don’t Let the Fascists Drag You Down που μοιάζουν να οφείλουν περισσότερα στον μεγάλο Καναδό, αλλά και στον Townes Van Zandt, χωρίς φυσικά να μιλάμε για αντιγραφή, αλλά για έμπνευση, επιρροή. Ακούμε όμως και πιο ορθόδοξα country κομμάτια όπως τα Heavy Chain Ball και Bread And Soil (ας τα πούμε έτσι καταχρηστικά, άλλωστε το δεύτερο ανεβάζει σύντομα ταχύτητα και ένταση), αλλά και το Strain Of Care που φέρνει στο μυαλό τους Long Ryders. Το μίγμα αυτό οι ίδιοι το ονομάζουν «Mother Earth Rock». Επιτυχής ο χαρακτηρισμός, υπό την έννοια ότι ο όλος ήχος είναι πράγματι γήινος και έχει μπόλικο rock μέσα του, όμως εγώ προτιμώ απλώς να πω για άλλη μία φορά ότι είναι καλή μουσική.
Όπως και να έχει οι συνθέσεις του δίσκου είναι στο σύνολό τους ιδιαίτερα αξιόλογες, ενώ, για όσους γνωρίζουν για τι ακριβώς μιλάω, δεν αποτελεί κάποιο ιδιαίτερο νέο το ότι εκτελεστικά το συγκρότημα κινείται σε εξαιρετικά επίπεδα. Έτσι, σε όλη την διάρκεια της ηχογράφησης απολαμβάνουμε το pedal steel του Γιάννη «John Hardy» Χουστουλάκη, ο οποίος υπογράφει και την πολύ προσεγμένη, μεστή παραγωγή, την όπως πάντα πολύ ουσιαστική, ποιοτική αλλά και φορτισμένη συμβολή του Νίκου Φυσάκη στην κιθάρα (αξίζει να ακούσετε των «διάλογο» των δύο τους μαζί με τον τρίτο, επίσης καλό κιθαρίστα της μπάντας Mike Δρεμέτσικα στο αρκετά δυνατό Lay Me Down Easy, που αποτελεί μία από τις κορυφαίες στιγμές του δίσκου), αλλά και ένα πολύ δεμένο rythm section που έχει «γράψει χιλιόμετρα» και το δείχνει συνεχώς (Λυδία Γραμματικού στο μπάσο και Γιώτης Πετρέλης στα ντραμς). Ακούμε όμως και την θετική συμβολή του νέου μέλους της παρέας Πάνου Μπίρμπα στα φωνητικά. Γιατί, μπορεί η χροιά και η ερμηνεία του να μην υπακούν στα στερεότυπα του είδους, όμως αυτό όχι μόνο δεν λειτουργεί αρνητικά, αλλά αντίθετα θετικά. Στην πραγματικότητα έρχεται να τονίσει ότι το συγκεκριμένο σχήμα μπορεί να ενσωματώνει στην μουσική του τα στερεότυπα που συχνά υπαγορεύουν οι επιρροές του με την ίδια άνεση που τα αναιρεί. Μαζί με αυτούς βεβαίως έχουμε την συνδρομή της πολύ αγαπητής σε εμάς εδώ στο Soundgaze Τζένης Καπάδαη στα φωνητικά μαζί με τον Πάνο Πρίφτη, και του Γιάννη Μαρίνη στα πλήκτρα, άρα ένα σύνολο «γεμάτο», πλούσιο, αλλά όχι φορτωμένο, αποτέλεσμα των πραγματικά δουλεμένων ενορχηστρώσεων.
Μία από τα ίδια λοιπόν από τους Dustbowl, θα έλεγα με μία δόση διαστροφής, αφού, όπου «ίδια» μπορείτε να γράψετε ένας πολύ αξιόλογος στο σύνολό του δίσκος, από αυτούς που ακούγονται το ίδιο καλά στην στούντιο εκδοχή τους, όσο και επί σκηνής, όπως είχαμε την ευκαιρία να διαπιστώσουμε πρόσφατα στο Americana Session Vol. II, αλλά θα έχουμε την ευκαιρία να διαπιστώσουμε (θα πήγαινα στοίχημα) στην επίσημη παρουσίαση του στο ILION Plus αυτό το Σάββατο 7 Μαϊου (εκεί θα είμαστε και θα σας τα γράψουμε, φυσικά)».

# Γιάννης Καστανάρας / Merlin's Music Box
«Στην προκειμένη περίπτωση έχουμε να κάνουμε με ένα άλμπουμ που, μαζί με το περσινό ντεμπούτο των Thee Holy Strangers και μερικές άλλες κυκλοφορίες, αποτελεί σαφή απόδειξη ότι, παρά τις όποιες αντιξοότητες αντιμετωπίζει, η εγχώρια rock σκηνή πάει από το καλό στο καλύτερο, και μάλιστα με μια ηχητική ποικιλία που πραγματικά εκπλήσσει.
Το γεγονός ότι στην μονίμως περιορισμένη αγορά του είδους εμφανίζονται τόσο προσεγμένες δισκογραφικές προσπάθειες, γίνονται τόσες συναυλίες από νέες (και παλιές) μπάντες, υπάρχουν τόσες κυκλοφορίες από ελληνικές (και ξένες) ανεξάρτητες εταιρείες, είναι πολύ ελπιδοφόρο και ενδεχομένως να προοιωνίζει ένα ακόμα πιο καρποφόρο μέλλον.
Για τους Dustbowl δεν χρειάζονται πολλά λόγια. Είναι στο κουρμπέτι εδώ και μια δεκαετία, έχουν κυκλοφορήσει δυο άλμπουμ, ένα EP και δυο σινγκλ, ενώ έχουν συμμετάσχει και σε συλλογές. Η αγάπη τους για την ψυχεδελική country των 60s, τον σύγχρονο «americana» ήχο και το «paisley» της δεκαετίας του ‘80 έχει απαθανατιστεί με τον καλύτερο τρόπο στα έργα τους και στην εικόνα τους, ενώ οι ζωντανές εμφανίσεις τους χαρακτηρίζονται από μια αρτιότητα και έναν επαγγελματισμό, φαινόμενα που ευτυχώς εμφανίζονται όλο και συχνότερα στα δρώμενα της ελληνικής rock σκηνής. Όπως διατείνεται και μια φίλη της μπάντας: «Σε μια συναυλία των Dustbowl δε βαριέσαι ποτέ!»
Σε λίγες μέρες οι Dustbowl κυκλοφορούν τον τρίτο ολοκληρωμένο δίσκο τους. Το Great Fantango ηχογραφήθηκε το περασμένο φθινόπωρο με παραγωγό τον Γιάννη «John Hardy» Χουστουλάκη, τον άνθρωπο που με την pedal steel κιθάρα του ολοκληρώνει με άψογο τρόπο το ηχητικό οικοδόμημα της μπάντας (και που μαζί με τον κιθαρίστα των Dustbowl Νίκο Φυσάκη συμμετέχει επίσης στους Thee Holy Strangers). Δέκα δικά τους κομμάτια (η ψηφιακή έκδοση περιλαμβάνει μια οκτάλεπτη εκτέλεση του «Lay me down easy», με τη συμμετοχή του Bασίλη Καμπούρη στο σιτάρ, ενώ το βινύλιο την κανονική) που ροκάρουν δυναμικά παρέχοντας ένα φρέσκο αέρα στην ατμόσφαιρα που διατρέχει εξαρχής τον ήχο της μπάντας. Οι ίδιοι εξάλλου αποκαλούν τη μουσική τους «mother-earth-rock»: απλές κιθαριστικές φόρμες σε μια alternative country μορφή, που γοητεύει χάρη στο άρτιο παίξιμο των μελών της μπάντας. Η φωνή του Πάνου Μπίρμπα είναι εκφραστική και σωστά τοποθετημένη πάνω από το φάσμα των κομματιών, το μπάσο της Λυδίας Γραμματικού και το ντραμς του Γιώτη Πετρέλη χτίζουν μια στιβαρή και ακλόνητη rhythm section, οι κιθάρες του Φυσάκη (ο βασικός στιχουργός) και του Μάκη Δρεμέτσικα ακούγονται σαν καλολαδωμένη μηχανή, ενώ η pedal steel του John Hardy διαχέεται διακριτικά αλλά απολύτως ουσιαστικά μέσα στο γενικό ηχητικό καμβά του άλμπουμ.
Το ομώνυμο κομμάτι είναι μελαγχολικό, ερωτικό, ταξιδιάρικο και απογειώνεται (ιδίως προς το φινάλε του) χάρη στα blues φωνητικά της Τζένης Καπάδαη, το «Sweet flowers and vine» είναι ένας καθαρά country rock ύμνος, ενώ το «Linger on» που ανοίγει το άλμπουμ είναι κατά την ταπεινή μου γνώμη ένα από τα πιο ελκυστικά τραγούδια που έχω ακούσει τα τελευταία χρόνια, με την πιάνο-εισαγωγή του και την «σκοτεινή» του διάθεση – «I have loved you for you’re Jesus Christ, and I hate you just the same». Το «Don’t let the fascists drag you down» είναι το πολιτικό μανιφέστο των Dustbowl, ένα τραγούδι που θα λάτρευε ο Woody Guthrie με σολο α-λα Grateful Dead, που το διαδέχεται το «Bread and soil» ένα uptempo μίνι κομψοτέχνημα. Το «The gracious exile» είναι μια κλασική μπαλάντα χωρίς πολλές φιοριτούρες με τις κιθάρες να κυριαρχούν στο φόντο, το «Harvest and remains» είναι νοσταλγικό, ένα τραγούδι που θα το ζήλευαν οι Band, ενώ το «Heavy chain ball», το «Strain of care» και το «Lay me down easy» που κλείνει το άλμπουμ, θα έκαναν τον Steve Wynn να βάλει τα κλάματα.
Σύμφωνα με τους ίδιους τους Dustbowl: «Το The Great Fandango είναι η “δική” μας μουσική, είναι τo Mother Earth Rock … τίποτα περισσότερο αλλά και τίποτα λιγότερο. Θέλαμε να κάνουμε κάτι που να αφορά το τώρα και το μόνο που παραμένει αναλλοίωτο πλέον στους Dustbowl είναι η παράδοση του να κάνουμε πάντα κάτι διαφορετικό από το προηγούμενο. Αυτό είναι και το μόνο που παραμένει σταθερό στην δισκογραφική (και όχι μόνο) παρουσία μας: ότι τίποτα δεν είναι το ίδιο!»

# Σταύρος Μπέκας / Afrodelia
«Οι πολυαγαπημένοι μας Dustbowl επιστρέφουν με νέο 3ο ολοκληρωμένο album μετά από 7 χρόνια! Τιτλοφορείται ‘The Great Fandango’ και θα κυκλοφορήσει από την Urban Sounds στις 7 Μαϊου, όταν θα πραγματοποιηθεί και η live παρουσίαση του νέου δίσκου στο Ίλιον Plus!
Στο ‘The Great Fandango’, μπορεί να υπάρχει νέος τραγουδιστής, αφού ο Πάνος Μπίρμπας πήρε τη θέση των DD Dynamite και Big George, αλλά ο ήχος του Αμερικάνικου νότου είναι εδώ, όπως ακριβώς συνέβαινε και στις προηγούμενες δουλειές τους. Η βάση λοιπόν παραμένει η ίδια αλλά γίνεται ένα ακόμη βήμα εμπρός αφού η πραγματικά εξαιρετική παραγωγή, η εμπειρία και το πιο δεμένο παίξιμο της μπάντας, γίνονται εμφανή. Είτε παίζουν Country Rock (Sweet Flowers and Vine), είτε Folk-Rock (Bread and Soil), είτε Folk μπαλάντες (The Gracious Exile, Harvest and Remains), είτε συνεχίζουν την Political Folk παράδοση του Woody Guthrie (Don’t Let the Fascists Drag you Down), είτε ακόμη φλερτάρουν με τους Dream Syndicate (Strain of Care), πάντα αισθάνεσαι ότι ακούς Dustbowl.. Λίγο παραπάνω μπορώ να πω ότι ξεχώρισα το μελωδικότατο ‘Linger On’ που ανοίγει τον δίσκο, το ομώνυμο ‘The Great Fandango’ με τα διπλά φωνητικά και το κολλητικό refrain, το φευγάτο ψυχεδελικό ‘Lay me Down Easy’ (υπάρχει μόνο στη digital έκδοση) που θα μπορούσε να βρίσκεται στο ‘Dust’ των Screaming Trees και το α λα Camper Van Beethoven ‘Heavy Chain Ball’ που έγινε αμέσως το αγαπημένο μου!
Το πιο σημαντικό που πετυχαίνουν οι Dustbowl στο νέο τους album, είναι ότι προβάλουν τις επιρροές τους χωρίς να αντιγράφουν, διατηρώντας την ταυτότητά τους. Στον δίσκο υπάρχει ροή που θυμίζει concept album και αυτό είναι δείγμα συγκροτημένου συγκροτήματος! Τα τελευταία χρόνια η Ελληνική σκηνή δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τις αντίστοιχες του εξωτερικού. Το ‘The Great Fandango’ λοιπόν, που θα κυκλοφορήσει σε 500 αντίτυπα βινυλίου 150 γραμμαρίων, θα μπορούσε κάλλιστα να είναι δουλειά μιας πολύ καλής Αμερικάνικης Folk-Rock μπάντας.»

# Γιάννης Νέγρης / i-jukebox.gr
«Ένας αυτοκινητόδρομος που μοιάζει να μην έχει τέλος, ένα κασετόφωνο, ένας ήλιος και ένα αεράκι να σηκώνει σκόνη.
Αυτό είναι το τέλειο σκηνικό για να ακούσεις τους DUSTBOWL και το νέο τους άλμπουμ “The Great Fandango”.Από τις λίγες φορές που δεν μπορείς να ξεχωρίσεις κάποιο τραγούδι. Σου μοιάζουν (και είναι) όλα πανέμορφα.
Tα μελαγχολικά “Linger On”, “The Gracious Exile”, “Harvest and Remains”. Τα ροκ εν ρολ “Sweet Flowers and Vine”, “The Great Fandango”, “Heavy Chain Ball”, “Lay Me Down Easy”. Tα ξεσηκωτικά “Bread and Soil”, “Strain of Care”. Το τεράστιας σημασίας “Don’t Let the Fascists Drag You Down”.
Δεν έχω να πω κάτι άλλο. Ακούστε το με προσοχή, αγάπη και μεράκι. Και μην παίρνετε τα μάτια σας από το εκπληκτικό εξώφυλλο.»

# Γιώργος Χούλης / rockinathens.gr
«Οι Αθηναίοι Dustbowl κατάφεραν να κερδίσουν τις εντυπώσεις, έχοντας ήδη δύο δίσκους και δύο singles όπου βάδιζαν στον Americana ήχο όπως τον δίδαξαν οι μεγάλοι του είδους (Johnny Cash, Link Wray, Woody Guthrie κλπ). Φέτος επιστρέφουν μετά απο 7 χρόνια δισκογραφικής απουσίας και αρκετές live εμφανίσεις με νέο line up και νέο ήχο που οι ίδιοι αποκαλούν Mother Earth Rock.
Στην καινούρια τους δουλειά, οι Dustbowl υποδέχονται στις τάξεις τους τον Πάνο Μπίρμπα πίσω απο το μικρόφωνο και την ακουστική κιθάρα, μια προσθήκη που αποδείχτηκε σοφή μιάς και η φωνή χρωματίζει τις συνθέσεις και ολοκληρώνει το τελικό αποτέλεσμα που είναι ένα κράμα των μεγαθηρίων που αναφέρονται πιο πάνω με τους μετέπειτα συνεχιστές όπως οι Neil Young, The Band, αλλά και punk heroes των 80′s που κλείναν το μάτι στον Americana ήχο, όπως οι Dream Syndicate και οι Gun Club. Ολη η Αμερικάνικη μουσική παράδοση είναι κλεισμένη στο “The Grat Fandago” και αποτυπωμένη με σεβασμό και ευλάβεια μέσα στις εννέα συνθέσεις (συν μία εναλλακτική εκτέλεση του “Lay Me Down Easy”) από όπου ξεχωρίζουν εξαιρετικές στιγμές, όπως το όμορφο μελωδικό “Linger On”, το θυμωμένο “Strain of Care”, το “Don’t Let The Fascists Drag You Down” (όπου το πνεύμα του Woody Guthrie δίνει το παρόν κάπου εκεί μέσα), και το φανταστικό ομώνυμο όπου το απογειώνει η Τζένη Καπάδαη με τα δεύτερα φωνητικά της.
Έστω κι αν άργησαν, οι Αθηναίοι Dustbowl επέστρεψαν ανανεωμένοι με έναν δίσκο δουλεμένο, γεμάτο όμορφες στιγμές και έντονα επηρεασμένο στιχουργικά απο τη τους σημερινούς δύσκολους καιρούς. Αξίζει να το τιμήσετε, μαζί με τις επικείμενες συναυλίες της μπάντας».

# mix.grill.gr
«Είχαν αρκετά χρόνια να μας "μιλήσουν" οι Dustbowl. Κι επιστρέφουν ανανεωμένοι να μας υπενθυμίσουν, όπως οι ίδιοι λένε, το "Mother Rock" τους. Κι είμαστε χαρούμενοι που το έκαναν. Από το "Great Fandango" ακούμε το ομώνυμο τραγούδι που μας στέλνει κατευθείαν στην Αμερική. Καλό σας ταξίδι».
Mix Griill: BEST OF 2016/ Ανασκόπηση A' εξαμήνου 2016: Ελληνικοί δίσκοι [Dustbowl -The Great Fandango]

# Αντώνης Φράγκος – Music Paper
«Τρίτος δίσκος για τους ντόπιους Dustbowl και από ότι φαίνεται πιο κοντά σε αυτό που οι ίδιοι αποκαλούν Μοther- Earth Rock. Μια παραλλαγή της λεγόμενης Americana αλλά συνδυασμένης με βιωματικά μουσικά στοιχεία. Το The Great Fandango περιέχει ηχητικές μνήμες από Neil Young, Gram Parsons και Byrds αν θέλετε όπως, επίσης, από το Paisley Underground (Dream Syndicate, Green On Red) και τούδε – Television, Gun Club. Οι κιθάρες- ηλεκτρικές και ακουστικές- έχουν τον πρώτο λόγο, το ίδιο και οι ευαίσθητες μελωδικές γραμμές- η μπαλάντα κυριαρχεί αλλά πάνω απ' όλα είναι η ποιοτική στόφα των τραγουδιών που τοποθετεί τον δίσκο σε περίοπτη θέση μέσα στην Ελληνική σκηνή».

# Κατερίνα Ρογδάκη – Hard Music
"Το ποτάκι σας το βάλατε; Τα φώτα τα χαμηλώσατε; Τέλεια! Βάλτε και το "The Great Fandango" των Dustbowl να παίζει, ιδανικά με ένα από τα 500 αντίτυπα 12" βινυλίου που κυκλοφόρησαν. Τώρα απολαύστε αυτό που οι ίδιοι αποκαλούν "Mother - Earth Rock". Στα 10 κομμάτια του album θα ακούσετε μία διαφορετική προσέγγιση του Americana rock ήχου και ένα είδος alternative country. Απλές μουσικές και γραμμές επικρατούν, με τις κιθάρες σαφώς να έχουν την τιμητική τους, χωρίς όμως ιδιαίτερα "τεχνάσματα". Τελικά όμως αυτό δεν αφαιρεί τίποτα από τον ήχο των Dustbowl, αντίθετα ταιριάζει απόλυτα στο είδος που παίζουν και τελικά επιτρέπει σ'εμάς τους ακροατές να το απολαύσουμε καλύτερα. Δύσκολο να ξεχωρίσω ένα κομμάτι από το δίσκο. Το καθένα είναι ξεχωριστό, με τη δική του μοναδική προσωπικότητα και το συναίσθημα που βγάζει. Όμως μία μικρή αδυναμία την έχω στο "The Gracious Exile". Αποκτείστε κι εσείς τη δική σας."

# Best Albums of 2016 / The Great Fandango
Γιάννης Νέγρης / i-jukebox.gr
# Best Albums of 2016 / The Great Fandango
Γιωργος Χούλης - Unbalanced Pieces / Musicsociety.gr
# Best Albums of 2016 / The Great Fandango
Robert Sin & The Huckleberries
# Best Albums of 2016 / The Great Fandango
Πετρος Μιχοπουλος / ypogeio,gr
# Best Albums of 2016 / The Great Fandango
# Best Albums of 2016 / The Great Fandango
Γιώργος Χούλης / rockinathens.gr
# Top Εγχώρια Tracks Of 2016 / "The Great Fandango"
Mike Nikolitsis / ypogeio.gr
# Best Albums of 2016 / The Great Fandango
Στην δωδεκάδα του Polaroid Android για τη συγκεντρωτική λίστα των καλύτερων ελληνικών άλμπουμ του 2016 για to beehype.
# Best Albums of 2016 / The Great Fandango
# Best Albums of 2016 / The Great Fandango
# Tα 3 πιο αγαπημένα και πολυακουσμένα τραγούδια για το 2019 - Music Society web radiON
“Το Music Society web radiON ζήτησε από τους παραγωγούς αλλά και τους φίλους του να επιλέξουν τα 3 πιο αγαπημένα και πολυακουσμένα τραγούδια τους για το 2019, άσχετα από την χρονιά που αυτά κυκλοφόρησαν και σας τα παρουσιάζει”:
Duke Zappa (Famous Last Words / Μπαρ το Ναυάγιο)
Dustbowl – Don’t Let the Fascists Drag You Down
“Με την δίκη της Χρυσής Αυγής να μπαίνει στην τελική ευθεία, και με την άκρα και λαΙκιστική δεξιά να σταθεροποιείται σε όλη την Ευρώπη (αλλά και σε άλλα μέρη του κόσμου), το τραγούδι τον Dustbowl ήταν το σάουντρακ πριν από κάθε πορεία, πριν από κάθε πολιτική εκδήλωση.”


released May 7, 2016

Available in Vinyl Format.
Urban Sounds Records - May 2016

All Songs written by Dustbowl

Panos Birbas: Vocals & Acoustic Guitar
Nick Fysakis: Electric & Acoustic Guitar
John “Hardy” Houstoulakis: Pedal Steel
Mike Dremetsikas: Electric & Acoustic Guitar
Lydia Grammatikou: Bass
Giotis Petrelis “The Shoeshine Boy”: Drums

Jenny Kapadai –Vocals
Panos Priftis - Backing Vocals
John Marinis - Electric Piano & Keyboards
Bill Hunchback - Sitar

Produced by John “Hardy” Houstoulakis

Recorded at Vaggelis Kyriazis Studios (Sept. / Oct. 2015)
Mixed by John “Hardy” Houstoulakis & Thanos Kaleas at Vaggelis Kyriazis Studios
(Nov. 2015 / Jan. 2016)
Sound Engineer: Thanos Kaleas
Mastered at Sweet Spot Productions Mastering Studios by Yannis Christodoulatos

Cover Paint: “The Consumer” by Dimitris Papastamos
Artwork: Lydia Grammatikou
Photography: Pavlos Fysakis (Andreas Pliatsikas & Vaggelis Tatsis)

Special thanks to George Petratos & Alex Kalofolias.


* Lay Me Down Easy (Long Psychedelic Version) *
Feat: Bill Hunchback - Sitar
The "Long Psychedelic Version" of the song is included only in the CD and digital format editions of the album. The vinyl edition features the standard version of "Lay me Down Easy".



all rights reserved



Dustbowl Athens, Greece

“Mother Earth Rock Music”

" It is an esoteric elegy of sentiments that draws us "down" with them, and signifies that the only catharsis, the one way road for Dustbowl comes from the earth…”

"Their music has something charming, magical"
... more

contact / help

Contact Dustbowl

Streaming and
Download help

Redeem code

Report this album or account

If you like Dustbowl, you may also like: