We've updated our Terms of Use. You can review the changes here.

Goin' Down

by Dustbowl

supported by
1. THE BURDEN (A-YOU CAN’T BEAR) I hung my head and cried away With a burden that I can’t bear It’s cold outside, nowhere to lay Alone I stand, nobody’s near I’ve been by the highway side With clothes wet, tight against the skin It’s a long gone ride my friend Down yonder, where I’ve been I’ll build a road, a stairway And escape the chain gang But no breeze gonna take away The things that are left undone...left undone I went down to praying grounds I fell on my wounded knees Thought I heard a stranger shout “There’s no ending, no release…” I might drink whiskey, might drink milk Or from shallow water of the land On Big Muddy I will sink Like an out-of-tune chant Like a smokestack silver linin’ Hidden in the dark clouds When the strike comes a-shinin’ down Off the skies, on the top of mound…on the top of mound
2. CHAIN GANG PARTNERS Hallelujah, for the chain gang, hallelu…hallelu… Brothers…sisters…there’s a linin’…hallelu…hallelu I was stuck on Death Valley, got the Death Valley Blues Shadows were behind me and a lot of bad, bad news Have you seen the iron horse, the black evil train Carryin’ our companions, wasted all in vain Hallelujah, for junco partners, hallelu…hallelu… Our hands are empty but faces well hidden…hallelu…hallelu Lord, I feel like a deportee, I got no kinfolk around A million miles, a million tears…when you’re prison bound The bullet flies, there’s blood…blood traces and rhyme I’ll meet you in hell baby if I ever get there on time Hallelujah… You know, many a young men died a hundred times Like angels on heroin paid for their holy crimes Blackbirds love to steal men’s grace and hide But you can join ‘em at a motel down the horizon line Hallelujah…
Lil' Mefisto 03:29
3. LIL’ MEFISTO Lil’ Mefisto was a man A bad lil’ man Under this mojo spell Lil’ Mefisto was a man A bad lil’ man He had the rebel yell He had the rebel yell He loved the smack on streets downtown This is his last night stand For smack and booze he got it bad He wasted into rust again Lil’ Mefisto was a man A bad highway man He lived by the highway side Lil’ Mefisto was man A bad highwayman He had his last damn ride This junk has got him, it’s so sad He had the monkey on his back Damn the mean ol’ candyman Poor lil’ boy…you got it bad…. Ride on…..ride on….ride on…… Lil’ Mefisto…
4. GOIN’ DOWN (IN A WHISKEY HAZE) I’ve been waitin’, waitin’ at the station Waitin’ on a Southbound bullet train I’ve been drowning in a whiskey haze darling I’m goin’ down… These are “Days Of Wine & Roses” if you ask me All the girls look beautiful tonight But I’m just sinkin’ deeper in my drink darling I’m goin’ down… Where’s all the fun we used to have in Memphis Playin’ Elvis like some big screen movie star But these are memories lost inside my drink darling I’m goin’ down… So here’s to all the drunkards of this city The lonely ones that they’ve got all the style I’ll sink once more in a whiskey haze darling An’ I’ll go down… I’ll sink once more deep inside my drink darling An’ I’ll go down…
Lean On Me 03:16
5. LEAN ON ME Jack fell in love with Patty Valentine He turned his head away; he was a friend of mine Chester was so glad being with Marie-Ann But she found another one to be her loving man Shady was so pretty, John goddamn you man He left his darling like a flower in the sand Jane was a dame and Mary was a dude One day she disappeared with a boy deep in the wood I said lean on…lean on me Janie she was sweet, she was a beauty queen She left her parents’ house for the city n’ the streets Johnnie was her boyfriend, a wasted little pimp But he was high on acid so she blew a hole through him Georgia she was pretty, she has a famous friend She want’s to be a model but she’s only giving head Jimmy he’s a pill head, her darling little one But now he rots in prison having “Holidays In The Sun” I said lean on…lean on me How does it feel to walk the trail of tears? You’re just a stranger…a loner through the years I said lean on…lean on me C’mon baby, lean on me
Morning Blue 04:17
6. MORNING BLUE Where's my gun, I want to kill tonight Where’s my drink, I want to get drunk tonight Lord he took her without warning…Morning Blue Now he feels so sad, so…Morning Blue Dress in white, we’re gonna wed tonight In that chapel on the hill tonight There he stands all torn & tattered….Morning Blue Singing songs ‘bout her and one…Morning Blue Every night he wakes up crying for his love Can’t forget that fateful…Morning Blue Birds don’t sing…the roses bled that night Bittersweet…the kiss you gave last night Oh, the wine you drank, the taste’s so…Morning Blue Sun don’t shine, it’s just a…Morning Blue In Loving Memory of Bruno Adams 2/9/1963 – 18/4/2009 R.I.P.
7. JUNKYARD BLUES Grey gardens and magnolias Beneath the glow of light One of us, will forget By the end of the night Well, I’m a-coming from the junkyard Where every distance is not near I know I can’t play god no more I trust no preaching words of fear I hear echoes, echoes of words When my friends they’re all gone On a smouldering black earth With these long heavy chains on Well, I’m a-coming from the junkyard Where every distance is not near I know I can’t play god no more I trust no preaching words of fear
8. THE VOODOO (THAT BURNS) Oh, the voodoo that burns in your eyes And the tears you disguise in your smile Oh, the sin that you pour in my drink And the smoke you inhale every night Voodoo Queen, lookin’ down New Orleans On the day that she found out he died On the day that she found he died Fine young man rode the train outta town In her arms and into the bottle divine Fine young man at the crossroads they met And the cotton they shared in his bed Now he’s all torn, it’s his own bloody fault Here’s the day that he is gonna die Here’s the day that he is gonna die Oh, Voodoo this & Voodoo that…your mind it slips away You took a ride with her downtown…now everybody knows The priests…the thieves…the whores…the fiends They know it was just a game But you sunk deep into your hole The Voodoo Queen she knows It was bad mojo….bad mojo….bad mojo…bad mojo….
The Mourner 03:53
9. THE MOURNER The “Mourner” was an outlaw, a low-life drunken thief He was alone and forsaken in a world of sin In somekinda shelter at the break of dawn The whips they came-a-crackin’ grinding up the dust But now I think I see no evil, I feel no low down thrills There ain’t no hellhound jugglers, no man can foot the bill The “Mourner” was a rhymer on black snake mountain line He ended up like Judas but the treachery was mine Let’s share a smoke my brother While laying on Graveline Bay At the “dirty plate trail” down highway Ninety-Nine But now I think I see no evil… Well I can’t tell the ghost by the darkest saint Cos time it fades aways man and hope’s dyin’ in vain You know, I was an outlaw, a low-life drunken thief Alone and forsaken in this world of sin
10. MARIGOLD WALLS Looking back to memories of a place called home Keeping ever gentle on my mind Floral walls in shades of gold I can recall And heyday youth remains I left behind Stories of Marigolds bloom on the walls They’ve been whispering in time Marigold walls in secret conspire Like a ghost they’ve been haunting my mind There’s something ‘bout those long forgotten days of mine Songbirds flying high in the sky so clear ‘Bout Marigolds in different shapes with leaves that twine ‘Bout things that happened before…so far…so near… Stories of Marigolds bloom on the walls They’ve been whispering in time Marigold walls in secret conspire Like a ghost they’ve been haunting my mind But then I’m rollin’ down the same ol’ neon road till dawn Driftin’ away like I do every night And then I long to fade in dreams of walls in shades of gold And heyday youth remains I’ve left behind
11. JUST A LOVE SONG Woke up in the morning feelin’ kinda low And I wondered what’s troubling me Went to the doctor to take a look He said “My friend I have a medicine for you… Love, will take your blues away” Baby, I love you and I have to tell you this So, please open the door Please let me in, I need your lovin’ And all my troubles will be gone by morning Why won’t you take my blues away? So, she opened up the door at her lonely, lonely home And I gave her a little kiss, but she said “Johnny, excuse me please... I don’t know if you’re the man for me… …so take all your blues and go away…” And I went to the doctor again and he said the medicine’s still the same So, why won't you open your door?
12. CHERRY WINE (LULLABY FOR THE WICKED) My love she waits at the end of the road She’s holdin’ dead flowers, she’s prayin’ for her soul Well, my love she waits at the end of the road She’s reading her diaries in the cold winter’s breeze (oh, oh) Oh, the taste so sweet…like Cherry Wine …a flower in the spring (oh, oh) Oh, she looks so fine and I want her mine …like sweet Cherry Wine My love she waits at the end of the street She dreams of red roses and a wedding ring My love she waits at the end of the street She’s dressed up in diamonds…she’s waiting for me (oh, oh) Oh, the taste so sweet… My love she cries, it’s such a sad lullaby As a heart-broken lover is waving goodbye My love she cries on a cold winter night She stares out the window as the days go by bye…bye…bye… Oh, the taste so sweet… “She waits for an answer she knows I can’t give…”
Land Ends 04:14
13. LAND ENDS "Where the desert meets the ocean And the night turns into dawn Where the flowers never blossom And the rivers turn to sand Staring at the vague horizon Roamin’ down the desert land We are heading off to nowhere We’re Goin’ down…"
14. DEATH DON’T HAVE NO MERCY (IN THIS LAND) Death don’t have no mercy in this land Death don’t have no mercy in this land He comes to your house…he don’t stay long Look in the bed one morning… your mother’s gone Well, death don’t have no mercy in this land Death will leave you crying in this land Death will leave you crying in this land He comes to your house…he don’t stay long You wake up in the morning… your father’s gone Well, death don’t have no mercy in this land Well death don't give you time to get ready in this land Well death don't give you time to get ready in this land He'll come to your house and he won't stay long Look 'round the room one of your mama will be gone Well dig my…dig my grave…use a bloody spade Well dig my…dig my grave…use a bloody spade Just make sure that my digging is well paid Well dig my…dig my grave…use a bloody spade Well death takes no vacation in this land Well death takes no vacation in this land He comes to your house…he don’t stay long Wake in the bed one morning… and your family’s gone Well, death don’t have no mercy in this land



Album Reviews:

"Dustbowl's new album" Goin' Down" reveals the band's Dusty Desert Rock sound, mixed in their own flavor and ambiance of Alt. Country. It is an esoteric elegy of sentiments that draws us "down" with them, and signifies that the only catharsis, the one way road for Dustbowl comes from the desert sound, from the earth this time...."

"The term dust bowl was first used by the journalist Robert Geiger, following the huge dust storms that took place in the southwestern Great Plains region of the United States between 1930 and 1941. Nowdays, five Greek musicians from Athens named their band Dustbowl. On their website you can read: "Our Influences is the rhythm of the Long Black Train movin' down the steel rails, the tone of the train's lonesome whistle & the moanin' blues of the Dust Bowl storms." Dustbowl formed in 2006 and constitutes: DD Dynamite (vocals, guitar), Nick Telecaster (guitar), John Hardy (Pedal Steel Guitar), Lydia (bass) and The Shoeshine Boy (Drums). The album "Goin' Down" leaves it's mark for the third time in the band's musical life following their debut album "Ramblin'Blues" (2006) and their CD "Troublebound and Lonesome" (2008).I've got to admit that "Goin 'Down" is a good "tough - tone" soundin' album. The CD contains fourteen rock songs with folk, blues, gospel, country and rock-a-billy influences. The band awards the listener with no warm-up time. DD Dynamitesplaintive vocals manage to direct the listener's attention to
themselves. Songs like "The Burden" and "The Voodoo" seem to shimmer in the heat of the desert - similarities with The Cramps emerge here. But Dustbowl has more than that to offer. A mixture of country, hillbilly and punk can clearly been seen on "Just a Love Song", "Chain Gang Partners" and "Goin' Down". The CD "Goin' Down" ballances between country and psychedelic. The album has something charming, magical but it also features a rich brew of nerve. Come on ladies and gentlemen of the distribution companies, have mercy on this remarkable album. So, concertpromoters, bring those five "against racism and fascism" greeks quick to the Netherlands."

#Μαρία Μαρκουλή APRIL 12, 2010
"Dustbowl "Goin' Down" and higher
Koντράρουν στα ίσια όποιον θέλετε εκεί έξω με καυτές ροκενρόλ κιθάρες, σαν να είναι παιδιά του Johnny Cash και ξαδέλφια του Tex Perkins.
Μην τους χάσετε! Ακούστε το Goin' Down και τα λέμε ..."

#STEREOWORLD 24 Νοέμβριος 2009
Παναγιώτης Γαβρίλης
"Όσοι βλέποντας τους Dustbowl στα live τους μέχρι πριν από λίγους μήνες (περιλαμβανομένου και του υπογράφοντος) εύχονταν να ανοιχτούν σε μεγαλύτερη ποικιλία επιρροών, ακούγοντας το Goin' Down μάλλον τρίβουν τα χέρια τους με ικανοποίηση. Εννοείται, βέβαια, ότι οι Dustbowl, που μάλλον εξαιτίας κάποιου κοσμικού λάθους γεννήθηκαν στην Ελλάδα, αφού αν τους ακούσει κανείς σκέφτεται ατελείωτες διαδρομές στα αμερικάνικα highways, δεν έχουν αφήσει κατά μέρος τις κλασικές επιρροές τους όπως η country, το rockabilly και η folk. Απλώς τις έχουν εμπλουτίσει με περισσότερα blues στοιχεία, με λιγότερη εμμονή στις κλασικές φόρμες, ενώ ιδιαίτερη σημασία έχει ότι πολλά κομμάτια του δίσκου τους πλέον φέρνουν στο μυαλό καλλιτέχνες όπως οι Gun Club και οι Beasts Of Bourbon, που άλλωστε είχαν επηρεαστεί και αυτοί σε εξαιρετικά μεγάλο βαθμό από τα κλασικά ακούσματα που οι Dustbowl αγαπάνε και γνωρίζουν τόσο καλά.
Τους δικαιώνει το τελικό αποτέλεσμα; Με το παραπάνω. Το Goin' Down είναι κάτι πολύ περισσότερο από μία απλή άσκηση ύφους πάνω στην Αμερικανική μουσική παράδοση. Είναι ένας δίσκος όπου τα διάφορα μουσικά ιδιώματα συνυπάρχουν και εναλλάσσονται αρμονικά, χωρίς κάποιο να δίνει τον τόνο στο σύνολο. Την ίδια στιγμή που τα φωνητικά δίνουν ένα πιο σύγχρονο τόνο στα κομμάτια, η slide και η pedal steel κιθάρες σε γυρνάνε πίσω, βαθιά στο μουσικό παρελθόν. Συγχρόνως, τυπικά country κομμάτια, όπως π.χ. το ομώνυμο, εναλλάσσονται με τραγούδια που κάλλιστα θα μπορούσαν να είχαν γράψει οι Social Distortion, όπως π.χ. το Junkyard blues. Φοβερά τα Mourner (κοντά στο ύφος Gun Club με συμμετοχή του πρώην Barracuda Jeremy Gluck στα φωνητικά), Morning Blue (ένα πραγματικά βαρύ όσο και εθιστικό κομμάτι με τον Phil Shoenfelt στα φωνητικά και την ακουστική κιθάρα), The Burden (ίσως το ιδανικό opening) και The Voodoo (απίστευτο swamp blues κομμάτι). Πολύ επιτυχής και η συμμετοχή του Alex K., ιδίως στο Chain Gang Partners, ενώ, τέλος, εξαιρετική είναι η προσέγγιση του John Hardy μέσα από το Lil' Mefisto και η διασκευή του Death Don' t Have No Mercy του Reverend Gary Davis.
Οι Dustbowl δεν αναπαράγουν απλώς κάποιο μουσικό ύφος. Μία απλή ακρόαση της μουσικής τους πείθει ότι τα ακούσματα αυτά, που τους έχουν εμπνεύσει, είναι για αυτούς ένα βίωμα. Και αν ιδιαίτερη μνεία αξίζει στο πολύ καλό, χωρίς υπερβολή, παίξιμο όλων των μουσικών, πάνω και πέρα από όλα, το Goin' Down είναι ένας δίσκος παιγμένος με κέφι και πολλή, πάρα πολλή ψυχή και ως τέτοιος αξίζει να ακουστεί. Τι περισσότερο να ζητήσει άλλωστε κανείς; 8.5 στα 10"

"Οι Dustbowl αποτελούνται από τους DD Dynamite (κιθάρες και φωνή, αντικαταστάτης του Big George στη θέση του frontman), Telecaster Nick (κιθάρα), John Hardy (pedal steel και φωνητικά), Lydia (μπάσο και φωνητικά) και The Shoeshine Boy (τύμπανα και κρουστά). To Goin’ Down είναι το δεύτερο στούντιο άλμπουμ τους – είχαν προηγηθεί το EP Rumblin’ Blues του 2006 και το ντεμπούτο τους, Troublebound & Lonesome του 2007. Εδώ είναι που το γκρουπ αυτό βρίσκει τη φωνή του και δείχνει σαφώς τις δυνατότητές του για περαιτέρω βελτίωση. Συνδυάζουν με άνεση και γούστο τις διάφορες παραφυάδες της ευρύτερης americana με τα μπλουζ, τη φολκ, την κάντρυ και τα γκόσπελ, φτιάχνοντας ένα ακαταμάχητο σύνολο τραγουδιών (13 δικά τους συν μία διασκευή στο Death Don’t Have No Mercy (In This Land) του αιδεσιμότατου Gary Davis) με πολύ καλό ήχο και ενορχηστρώσεις. Οι ιστορίες που διηγούνται έχουν φυσικά ως κέντρο την αχανή αμερικανική έρημο ενώ τους συνδράμουν τρεις σημαντικοί μουσικοί, οι Phil Shoenfelt (Southern Cross, Fatal Shore), Jeremy Gluck (Barracudas) και Alex K (Last Drive, The Earthbound), που «σφραγίζουν» το «πιστοποιητικό γνησιότητάς» τους."


"Μετά το EP Ramblin’ Blues (2006) και το προ διετίας ντεμπούτο τους Troublebound & Lonesome, οι Αθηναίοι Dustbowl –δηλαδή οι DD Dynamite (κιθάρες και φωνή, αντικαταστάτης του Big George στη θέση του frontman), Telecaster Nick (κιθάρα), John Hardy (pedal steel και φωνητικά), Lydia (μπάσο και φωνητικά) και The Shoeshine Boy (τύμπανα και κρουστά)– κυκλοφορούν το «δύσκολο» δεύτερο άλμπουμ, με 13 δικές τους συνθέσεις και μία διασκευή στο “Death Don’t Have No Mercy (In This Land)” του αιδεσιμότατου Gary Davis.
Στο Goin’ Down οι Dustbowl πραγματοποιούν μια αλλαγή κατεύθυνσης σε σχέση με το παρελθόν, η οποία, νομίζω, τους ξεχωρίζει πλέον από τα υπόλοιπα «συγγενικά» εγχώρια γκρουπ –που στην καλύτερη των περιπτώσεων ακούγονται ως tribute bands ενός συγκεκριμένου μουσικού είδους. Γιατί μπορεί πράγματι οι Dustbowl να έχουν μια εμμονή με την αμερικανική μουσική και το αχανές και μυθικό σκηνικό της αμερικανικής ερήμου (βλέπε τρένα, συμμορίες παρανόμων, όπλα, ποτά, κλπ.), καταφέρνουν όμως εδώ να φτιάξουν ένα χαρμάνι που προκύπτει πιο ενδιαφέρον απ’ ό,τι ίσως θα περίμενε κανείς. Rhythm ‘n’ blues, folk, country, rock ‘n’ roll, gospel, ακόμα και punk ψήγματα, όλα τα περιέχει ο ήχος τους –τα έχουν όμως χωνέψει καλά και τα συνδυάζουν με άνεση και κατά βούληση.
Από το μεσόρυθμο “The Burden (A-You Can’t Bear)” που ανοίγει την αυλαία μέχρι το φουριόζικο “Marigold Walls” και από τη σκοτεινή ιστορία του “Lil’ Mefisto” στο ανάλαφρο “Just A Love Song”, το μενού κυριαρχείται από λογιών-λογιών κιθαρισμούς ενώ υπάρχουν και τρεις σημαντικές συμμετοχές, οι οποίες προσφέρουν πολλά στο τελικό αποτέλεσμα. Ο Phil Shoenfelt (Southern Cross, Fatal Shore) προσφέρει –από την Πράγα όπου κατοικεί– τη φωνή και την κιθάρα του στο “Morning Blue”, θυμίζοντας κάτι από Nick Cave, ο Jeremy Gluck (Barracudas) ερμηνεύει μαζί με τον DD Dynamite το ρυθμικό “The Mourner” και ο «δικός» μας Alex K (Last Drive, Earthbound) συμπληρώνει τα φωνητικά και χρωματίζει με τη φυσαρμόνικά του σε τέσσερα τραγούδια.
Καλά δουλεμένες συνθέσεις, πολύ καλό παίξιμο και αξιόλογη παραγωγή, που κρατά τις ισορροπίες ανάμεσα στον «καθαρό» και τον ακατέργαστο ήχο, είναι τα χαρακτηριστικά του δεύτερου άλμπουμ των Dustbowl. Οι οποίοι νιώθεις ότι, αν τολμήσουν να απομακρυνθούν ακόμα περισσότερο από τα όρια της ευρύτερης americana, ίσως καταφέρουν ακόμα περισσότερα πράγματα στη συνέχεια. Μέχρι τότε, όμως, το Goin’ Down θα αποτελεί μια καλή εναλλακτική. ***

# Best Of Month / Pop, Rock
Μιχάλης Τσαντίλας"

Κείμενο: Saunterer
«Το σκονισμένο Dusty Desert Rock του Goin’ Down έχει να κάνει με τον ήχο της γης όπως τον αντιλαμβανόμαστε εμείς…είναι απλά ένα Rock άλμπουμ του 2010…τι περισσότερο από αυτό?» λέει ο Telecaster Nick σε μια διαδικτυακή κουβέντα μας που θα διαβάσετε σε άλλη στήλη.
Και για να μπούμε κατευθείαν στο θέμα, παραλείποντας πρόλογο (και επίλογο), να διορθώσω το παραπάνω προσθέτοντας την λέξη καλό Rock άλμπουμ του 2010, που κάθε φορά που το ακούς σου αποκαλύπτει και κάτι καινούργιο, κρυμμένα μυστικά, ρόδα της ερήμου. Και είναι αλήθεια, τι περισσότερο μπορείς να ζητήσεις από αυτό? Εντάξει κάποιοι επιμένουν να ψάχνουν την μουσική του μέλλοντος σε οποιαδήποτε νεοφώτιστη και αρκούντος καλοπλασαρισμένη αγγλική (κυρίως) μπάντα.
Οι υπόλοιποι, μπορούν να ακολουθήσουν την προτροπή του Shoeshine Boy και…πηδήξουν στο τραίνο των Dustbowl, μέσα στην νύχτα σαν τους παλιούς Hobo, και να είναι σίγουροι ότι δεν θα κατέβουν στον επόμενο σταθμό. Το ταξίδι είναι μεγάλο και ο προορισμός όπως αρμόζει σε τέτοια τρένα, μακριά στο πουθενά.
Και πώς να κατέβουν όταν οι Dustbowl δείχνουν με το Goin’ Down να δούλεψαν πάρα πολύ στο διάστημα που μεσολάβησε από το Troublebound and Lonesome, και να επέστρεψαν με άγριες διαθέσεις, και 14 γερά χαρτιά, που έφεραν το Goin’ Down να είναι το δεύτερο ελληνικό άλμπουμ στην λίστα μου με τα καλύτερα της χρονιάς που μόλις έφυγε.
Άγριες διαθέσεις είπα, και το πράγμα φαίνεται από τις πρώτες νότες του εισαγωγικού The Burden (A-you can’t bear) με την ζόρικη ερμηνεία του DD Dynamite και τις killer κιθάρες των Telecaster Nick και John Hardy.
Αμέσως μετά το Αλέξης Καλοφωλιάς (Last Drive-Earthbound) παίρνει την θέση πίσω από το μικρόφωνο και με την φυσαρμόνικα του παρέα θα πει την δική του σκονισμένη ιστορία στο Chain Gang Partners. Στο Lil’ Mefisto η μπάντα φορτσάρει σε έναν δαιμονισμένο cow-punk ρυθμό, και οι κιθάρες φυσικά και πάλι μεγαλουργούν.
Ακολουθεί το ομώνυμο Goin’ down όπου η ταχύτητα (μαζί και η ορατότητα) πέφτει όχι λόγο της σκόνης αυτή την φορά αλλά μιας…whiskey haze, για να ξαναπατήσουν το γκάζι στο αμέσως επόμενο Lean on me.
Ο επιβλητικός ρυθμός στο μπάσο και τα τύμπανα μας εισάγει στην ελεγεία την Morning Blue όπου ο Phil Shoenfelt δίνει μια ακόμη συνταρακτική ερμηνεία, σε ένα τραγούδι αφιέρωση στον φίλο του Bruno Adams. Αμέσως μετά το πνεύμα ενός άλλου μεγάλου απόντα, του Nikki Sudden κόβει βόλτες πάνω από το Junkyard Blues, και το Voodoo (that burns) μας προειδοποιεί σαν κροταλίας πριν την επίθεση ότι…δαγκώνει!
Το The Mourner με την συμμετοχή-σφραγίδα του Jeremy Gluck (Barracudas θυμάστε?) έχει δοκιμαστεί σκληρά παρόντων των Bandini και Gard3nia εκείνο το χριστουγεννιάτικο μεθυσμένο βράδυ στην μπάρα του Closer, και έχει κριθεί άπαξ δια παντός σαν ένα μεγάλο κομμάτι, ενώ το Marigold Walls αναλαμβάνει να φέρει το τραίνο ξανά στα ίσα του αφήνοντας τους μεθυσμένους πίσω να κοιτάνε την κάπνα του, συνεχίζοντας τις ευγενείς ασχολίες τους.
Στο Just a love song παίρνω βαθιά ανάσα γιατί το Cherry Wine (Lullaby for the wicked) έρχεται μεθυστικό σαν ύπουλο γλυκό ποτό του νότου, να μου πάρει τελειωτικά το μυαλό και να μη ξέρω που πηγαίνω και που πατώ.
Ευτυχώς o δροσερός αέρας του instrumental Land Ends φυσάει από την πλευρά του…La Guerra Final και με συνεφέρνει, είμαι έτοιμος πλέον να δεχτώ το τελειωτικό χτύπημα του Death have no mercy (in this land) του Reverend Gary Davies σε μια θανατερή διασκευή. (Να πω πάλι για τις κιθάρες που αυτή την φορά συνομιλούν άψογα μεταξύ τους και με την φυσαρμόνικα του Αλέξη, κουραστικός θα γίνω…)
Κυρίες και κύριοι το τραίνο σφύριξε 14 φορές, εσείς ακόμη κάθεστε? Ακολουθήστε τους Freight Train Sound Ramblers σ αυτή την βόλτα."

"Dustbowl Goin DownΟι Dustbowl δημιουργήθηκαν τον Μάιο του 2006 στην Αθήνα. Χαρακτηριστικό τους είναι οι συμβολισμοί των στίχων τους, οι εμμονές τους με το "μεγάλο μαύρο Τραίνο", ο ήχος τους - ένα ιδιότυπο κράμα, μια ανάμειξη πολλαπλών επιρροών με βάση το Αμερικάνικο Rock και την Alt.Country / Americana.
Μετά από αρκετές εμφανίσεις στην Αθήνα, την υπόλοιπη Ελλάδα και τη θερμή υποδοχή του άλμπουμ τους "Troublebound & Lonesome"απο την Οn Stage Records, (είχε προηγηθεί το E.P. "Ramblin' Blues", όπου πειραματίστηκαν με ένα αρχέγονο Country-Train ύφος) οι Dustbowl δημιούργησαν μια "ακατέργαστη" cult αισθητική. Ένα στυλ το οποίο ωρίμασε πολύ γρήγορα με την εξέλιξη της μουσική τους σε ένα μοναδικό Desert Rock και Alt. Country ήχο.
Το νέο τους άλμπουμ "Goin' Down" είναι μια "εσωτερική" ελεγεία συναισθημάτων. Το "Goin' Down" μας παρασύρει "κάτω" μαζί τους, σαν να φαντάζει πως η μόνη "κάθαρση", η μόνη οδός για τους Dustbowl έρχεται από τους ήχους της ερήμου, από τη γή αυτή τη φορά.
Αξίζει να αναφερθεί ότι στο "Goin' Down" συμμετέχουν οι: Alex K. (The Last Drive / The Earthbound), Phil Shoenfelt (Southern Cross, Fatal Shore, Khmer Rouge), Jeremy Gluck (The Barracudas)"

# Tranzistor.gr - Best Of 2009 [GOIN' DOWN]
# NEWSTIME.GR – “GOIN’ DOWN” – Best albums of 2009


released October 1, 2009

All songs By Dustbowl
except † by Reverend Gary Davies.

Dustbowl are:

DD DYNAMITE – Vocals, Guitar
JOHN HARDY – Pedal Steel Guitar, Backing Vocals
LYDIA – Bass Guitar, Backing Vocals
THE SHOESHINE BOY – Drums, Percussion, Backing Vocals

With Special Guests:
♠ Phil Shoenfelt – Vocals / Acoustic Guitar
(Fatal Shore, Southern Cross, Khmer Rouge…)
♦ Jeremy Gluck - Vocals
(The Barracudas…)
♣ Alex K. – Vocals / Harp
(The Last Drive, The Earthbound)

Artwork by Lydia Grammatikou
Photos by Pavlos Fysakis
Produced by Dimitris Delis & Dustbowl
Sound Engineering by Dimitris Delis
Recorded & Mastered at Studio 222 – Kalithea Attiki Greece

Phil Shoenfelt’s Vocals and Acoustic Guitar recorded at:
Stereo Mysterio, Prague, Czech Republic (11/7/2009).
Sound Engineer: Daniel Satra

Jeremy Gluck’s Vocals recorded at:
Zone Studios, Swansea, Wales
Sound Engineer: Andrew Cadmore

October 2009


all rights reserved



Dustbowl Athens, Greece

“Mother Earth Rock Music”

" It is an esoteric elegy of sentiments that draws us "down" with them, and signifies that the only catharsis, the one way road for Dustbowl comes from the earth…”

"Their music has something charming, magical"
... more

contact / help

Contact Dustbowl

Streaming and
Download help

Redeem code

Report this album or account

If you like Dustbowl, you may also like: